ال کارنیتین

ال-کارنتین

کارنیتین ماده مغذی است که به انتقال چربیها به داخل میتوکندری (موتور سوخت سلولها) کمک میکند. چربی در میتوکندری میسوزد و تولید انرژی میکند و این انرژی صرف فعالیتهای بدن میشود.

شکل دی-کارنیتین فعالیت بیولوژیک ندارد و حتی میتواند برای بدن سمی باشد.ولی شکل ال-کارنیتین فعال بوده و به سه صورت موجود است: ال-کارنیتین که برفعالیت قلب و عروق تاثیر مثبت دارد. استیل ال کارنیتین که برای درمان آلزایمر و مشکلات مغزی بکار میرود و پروپیونیل ال کارنیتین که برای درمان بیماریهای قلبی مانند آنژین و آریتمی کاربرد دارد.

کارنیتین همچنین در ورزشکاران به عنوان ماده نیروزا برای افزایش کارایی ورزشی و تولید انرژی بیشتر بکار میرود.

ال- کارنیتین اخیرا بطور گسترده در داروخانه ها به منظور لاغری به فروش میرسد زیرا باور بر این است که که این ماده سوخت چربیها را تسریع میکند و موجب مصرف بیشتر چربیها در افراد چاق و در نتیجه کاهش وزن آنها میشود.ولی تا کنون هیچ مطالعه ای نشان نداده که مصرف مکمل کارنیتین با دوز بالا موجب افزایش مقدار آن در خون و متعاقبا افزایش مصرف چربی شده باشد.

مقدار مصرف ال کارنیتین:

ال کارنیتین را معمولا به مقدار 500 تا 1000 میلیگرم 3 بار در روز همراه هر وعده غذایی مصرف میکنند و به سه شکل قرص،کپسول و پودر موجود است.

عوارض مصرف ال کارنیتین:

از جمله عوارض مصرف ال کارنیتین بیخوابی، تهوع، استفراغ، اسهال و بی قراری است. عوارض جدی تر شامل تپش قلب، افزایش فشار خون و تب است.
بعضی عوارض جانبی مصرف استیل ال کارنیتین میتواند جدی باشد مانند گیجی، تحریک پذیری، افسردگی، پرخاشگری، مشکلات عصبی و عوارض آلرژیک مثل خارش پوست، تورم و قرمزی زبان، لب و گلو و مشکلات تنفسی.

موارد منع مصرف ال کارنیتین:

اگر فرد دچار کم کاری تیروئید است نباید ال کارنیتین مصرف کند چرا که با کار هورمونهای تیروئید تداخل میکند.

همچنین در افرادی که دیالیز میشوند این ماده منع مصرف دارد.

در افرادی که ال کارنیتین را برای کاهش وزن مصرف میکنند خطر بروز بی اشتهایی عصبی (anorexia nervosa) وجود دارد زیرا ال کارنیتین اشتها را کم میکند و حساسیت فرد به لاغر شدن میتواند نهایتا منجر به بی اشتهایی عصبی شده و سوء تغذیه شدید را بدنبال داشته باشد.